اینم شمارم که بعضی از دوستان خواسته بودند:

۰۹۳۸۶۶۷۴۴۴۵

✖♥㋡ ما جدا افتادگان را هیچ کس غمخوار نیست㋡♥✖

بازم شادي و بوسه ، گلاي سرخ و ميخک
ميگن کهنه نمي شه تولدت مبارک

تو اين روز طلايي تو اومدي به دنيا
وجود پاکت اومد تو جمع خلوت ما

تو تقويما نوشتيم تو اين ماه و تو اين روز
از اسمون فرستاد خدا يه ماه زيبا

يه کيک خيلي خوش طعم ،با چند تا شمع روشن
يکي به نيت تو يکي از طرف من

الهي که هزارسال همين جشنو بگيريم

به خاطر و جودت به افتخار بودن

تو اين روز پر از عشق تو با خنده شکفتي
با يه گريه ي ساده به دنيا بله گفتي

ببين تو اسمونا پر از نور و پرندس
تو قلبا پر عشقه رو لبا پر خندس

تا تو هستي و چشمات بهونه س واسه خوندن
همين شعر و ترانه تو دنياي ما زندس

واسه تولد تو بايد دنيا رو اورد
ستاره رو سرت ريخت تو رو تا آسمون برد

اينا يه يادگاري توي خاطره هاته
ولي به شوق امروز مي شه کلي قسم خورد

تولدت عزيزم پراز ستاره بارون
پر از باد کنک و شوق ،پر از اينه و شمعدون

الهي که هميشه واسه تبريک امروز
بيان يه عالم عاشق ،بياد هزار تا مهمون

آدمک آخر دنیاست بخند
آدمک مرگ همینجاست بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی
به خدا مثل تو تنهاست بخند

دستخطی که تو را عاشق کرد
شوخی کاغذی ماست بخند

فکر کن درد تو ارزشمند است
فکر کن گریه چه زیباست بخند

صبح فردا به شبت نیست که نیست
تازه انگار که فرداست بخند

خواستم يك بغل گل تقديمت كنم  اما … كم بود ! يك جهان ثروت اما… هيچ نبود!
با دلم گفتم كه براي معشوق از خودِ عاشق بايد مايه گذاشت : ناله هاي عاشقانه و نداهاي جگرسوزم را برايت هديه مي كنم، پس بيا و شنوا باش ، بيا و گوش دل بده به ناله هاي بي نوايي ام.
از همه چيز و همه كس بريده، تمام قامت در برابرت زانو زده ام. باورنداري ام؟!
 بنگر : اين منم که  بيچاره و بي نوا  از جفای در حق تو –معشوقم- سر شرم به زير دارم. باور نداري ام؟!
اول و آخر كارم، سود و زيان زندگي ام به نگاهت، به نيم نگاهت بسته است. باور نداري ام؟!

حق داري كه از من روی گردان شوي اما باور كن كه اين از تاب و توان و تحمل من خارج است. حتي لحظاتي كه دچار قهرت مي شوم نگاه كن كه باز بسوي خودت دوانم! هنوز باور نداري ام؟!
ناز كم كن محبوبم!
از تو جز دست مهربان و رحمت بيكران سراغ ندارم پس دستت را باز نكش كه به نابوديم مي كشاني.
همیشه روز وصل  زماني فرا مي رسد كه انتظارش را نداري؛ شوكه مي شوي! راستي اگر فردا را موعد دیدارمان تعيين كرده باشي چه؟! … اگر … با دست خاليم چه كنم؟
چاره اي نيست باز هم ناله هايم و حتي اعترافاتم در جفايم در حقت را روانه درگهت مي كنم شايد كه چون هميشه دلت را به رحم آورند؛ اي غفور!
نه؟! نه باور نمي كنم؛ اصلا باور نمي كنم كه تويي كه يك عمر همه جانبه هوايم را داشته اي؛ از فردا برعکس اين رفتار كني؛ نه تو كمال عشقي، كمال رحمت… .
آخر اگر همه عالم و آدم فراموش كرده باشند؛ من كه فراموش نكرده ام  كه اينجا و آنجا و هر جا خوبي هايي را كه نداشته ام منسوبم كرده اي!
و باز هم اگر عالميان در ياد نداشته باشند من كه خوب به خاطر دارم …. چه بارها كه از مهرت مايه گذاردي تا اشتباهاتم را بپوشاني اي ستار!
آري با معرفت اين گونه بوده است ! آري …
مي كاوم و مي جويم ! در لغتنامه ذهنم، دلم، قلبم و عقلم ! هيچ واژه اي,  آري هيچ واژه اي نمي يابم تا تقديمت كنم  جز اينكه : «لك الحمد ابدا ابدا دايما سرمدا…» قربان كرمت، مخلصت هستم تا هميشه …هميشه …هميشه…
اما اي با معرفت، اگر روزي مچ غفلت هايم را بگيري چه؟ مطمئن باش دو مچ مهرباني و رحمتت را خواهم گرفت!
شايد ، نكند كه مي خواهي مرا هم وارد خيل آناني كني كه روزگاري ست دچار قهرت شده اند؟ يقين بدار كه از اعماق جان فرياد بر خواهم آورد تا همگان بدانند از اعماق قلبم دوستت دارم . داد خوام زد كه :”به خودت قسم مثل هيچ كس نيستي و هیچ مانندي هم نداري….”

بيا و بار دگر معشوقگي را به حد برسان ؛ اما نه تو از من عاشق تري ! بيا و اين دل را خانه ات كن، مصفا كن …
بيا و اين بار مرا از همه كس و از همه چيز بگير و همه چيز و همه كس را از من بگير تا فقط مال تو شوم! « هب لي كمال انقطاع اليك … هب لي… »
آرزو مي كنم تا هميشه و تا به ابد، از زمره كساني باشم كه حلاوت همكلاميت  نور دلشان گشته؛ و خودت با دست لطفت پرده ها را بالازده اي و بي هيچ حجابي در آغوش كرمت كشاندي اشان. آناني كه وقتي صدايت مي زنند مي شنوند كه : «لبيك»؛ آناني كه روحشان به درگهت گره خورده و در نهان و آشكار در ضميرشان اسرار مي گويي …
اُميدم نا اُميد مباد؛ كه اميدِ نا اُميداني!
——————————————————————————————

دلنوشته بالا دلگويه هاي عاشقي معصوم بود با عشقش!
برداشتي محاوره وار از مناجات شعبانيه امام علي امير المومنين (ع)…..
هنوز تا پايان ماه عزيز شعبان مدتي باقي ست. بد نيست كه سري به اين عاشقانه ها بزنيم.

اگر اشكتان غلتيد ما را هم دعا كنيد………….